5+1 λογοι γιατι τα παιδικα παρτυ αξιζουν καλυτερη πιτσα
(απο αυτα που ζησαμε ως Crusters φετος)
Θα σου πω κατι που το ακουμε συνεχεια και, καθε φορα, μας κανει να σταματαμε για μισο δευτερολεπτο. «Σας θελουμε για τους ενηλικες. Για τα παιδια θα εχουμε κατι αλλο». Δεν το κρινουμε αλλα μαλλον πολλες φορες συμβαινει για τους λαθος λογους.
Στην αρχη, το καταλαβαινεις. Οι γονεις θελουν “να ειναι ολοι ευχαριστημενοι”. Θελουν και κατι “σιγουρο” για τους μεγαλους. Και, καπου εκει, μπαινει αυτη η ιδεα οτι τα παιδια… δεν πειραζει. “Ελα μωρε, παιδια ειναι”. Δεν καταλαβαινουν ποιοτητα. Δεν θα το εκτιμησουν. Θα φανε ο,τι να ’ναι. Παμε πατατες, κοτομπουκιες και κετσαπ. Μονο που… η πραγματικοτητα στα παρτυ, ειναι αλλη.
Τις περισσοτερες φορες, τα παιδια καταληγουν να τρωνε απο εμας. Γιατι βλεπουν ζεστο ζυμαρι, βλεπουν τυρι που λιωνει σωστα, μυριζουν βασιλικο, και ξερουν. Δεν το αναλυουν, αλλα το ξερουν. Και τοτε γινεται το κλασικο “διπλο συστημα”: αλλος παγκος για τους μεγαλους, αλλο φαγητο για τα παιδια, delivery να ερχεται σε λαθος timing, στομαχια να πονανε, γονεις να προσπαθουν να συγχρονισουν “ποτε βγαινει η πιτσα” με “ποτε ηρθε το burger” με “ποτε κοβεται η τουρτα” με “ποτε ξεκιναει ο μαγος”. Και ξαφνικα ενα παιδικο παρτυ, που θα επρεπε να ειναι χαρα, γινεται… logistics.
Αλλα το πιο “βαρυ” δεν ειναι αυτο.
Το πιο βαρυ ειναι η ιδεα πισω απο ολα αυτα: οτι το φαγητο των παιδιων μπορει να ειναι δευτερης κατηγοριας. Και εδω ειναι που θελουμε να το πουμε καθαρα, χωρις να κουνησουμε δαχτυλο, γιατι κι εμεις ειμαστε γονεις: Αν ενα παρτυ ειναι η μερα που το παιδι σου νιωθει “στο κεντρο”, τοτε το φαγητο του αξιζει να ειναι σωστο. Οχι προχειρο. Οχι αγνωστης ποιοτητας. Οχι “ελα μωρε”.
Λογος #1: Τα παιδια καταλαβαινουν. Απλως δεν το λενε με λεξεις.
Το μεγαλυτερο μυθο τον εχουμε ακουσει σε πολλες παραλλαγες:
«Τα παιδια δεν καταλαβαινουν ποιοτητα». ΟΚ. Δεν θα σου κανουν γευσιγνωσια.
Δεν θα σου πουν “αυτη η σαλτσα εχει ισορροπια”.
Θα κανουν ομως κατι πολυ πιο τιμιο: θα ψηφισουν με το σωμα τους.
Θα δεις παιδι που “δεν τρωει τιποτα” να ερχεται ξανα και ξανα για ενα κομματι μαργαριτα.
Ενα παιδι που “θελει μονο nuggets” να τσιμπαει την ακρη απο την πιτσα, μετα τη μεση, και μετα να λεει “βαλε κι αλλο”.
Και θα δεις και τους γονεις να κοιταζονται μεταξυ τους με αυτο το βλεμμα του τυπου: “ε… τελικα του αρεσε”.
Τα παιδια δεν ενδιαφερονται για το brand. Ενδιαφερονται για το αν ειναι νοστιμο και αν ειναι καθαρο. Και ναι, το “καθαρο” το πιανουν. Ακομα κι αν δεν ξερουν να το εξηγησουν.
Λογος #2: Το “δυο φαγητα” κανει το παρτυ πιο ακριβο και πιο δυσκολο (και σπανια πετυχαινει)
Υπηρξαν περιπτωσεις που οντως καποια παιδια ηθελαν burger. Ναι. Υπαρχουν.
Και αν ειναι συνειδητη επιλογη, το σεβομαστε. Το θεμα ειναι οτι αυτο ειναι… το 1/100.
Τις περισσοτερες φορες, το “αλλο φαγητο για τα παιδια” δεν ειναι επειδη τα παιδια το ζητανε. Ειναι επειδη υπαρχει φοβος κοστους η η αισθηση “δεν χρειαζεται”. Και τοτε γινεται το χαος:
delivery που αργει, φαγητο που ερχεται κρυο, γονεις που τρεχουν, παιδια που τρωνε βιαστικα, και μια κουζινα που εχει δυο ρυθμους αντι για εναν. Βλεματα περιεργα απο γονεις που διαφωνουν με αυτο που τυχον σερβιρεται για τα παιδια και μας ζητουν μερικα κομματια για τα παιδια τους.
Αν το παρτυ σου ειναι 2–3 ωρες, το τελευταιο που θες ειναι να “παιζεις Tetris” με το ποτε θα φαει ποιος. Η εμπειρια μας λεει: ενα ενιαιο, σωστο φαγητο ειναι πιο οικονομικο, πιο ελεγχομενο και πιο ηρεμο. Και τελικα… πιο φθηνο στις περισσοτερες περιπτωσεις
Λογος #3: Η πιτσα δεν ειναι junk food. Το “junk” ειναι η ποιοτητα, οχι το σχημα.
Εδω θα το πουμε λιγο πιο εντονα, γιατι αλλιως δεν εχει νοημα.
Η πιτσα εχει παρει τη ρετσινια του “junk” επειδη πολλοι εχουν στο μυαλο τους:
- υπερεπεξεργασμενο τυρι,
- ζυμη αγνωστης προελευσης,
- σαλτσα με ζαχαρη,
- λαδια που δεν θες καν να ξερεις τι ειναι,
- και ενα αποτελεσμα που σε βαραινει πριν τελειωσεις το δευτερο κομματι.
Αλλα αυτο δεν ειναι “πιτσα”. Αυτο ειναι συνηθεια.
Οταν η πιτσα εχει:
- ζυμη με χρονο, σωστη ωριμανση, και προζυμι/ζυμωσεις που την κανουν πιο “ηπια”,
- σαλτσα απο San Marzano (η γενικα σοβαρη, καθαρη ντοματα),
- fior di latte ημερας απο καλη ελληνικη παραγωγη,
- φρεσκο βασιλικο,
- και μονο παρθενο ελαιολαδο,
Τοτε δεν μιλαμε για junk. Μιλαμε για κανονικο φαγητο. Για κατι που μπορει να ειναι απλο, χωρις πολλα πολλα να ειναι τελειο.
Και κατι ακομα: οταν λεμε “δεν εχουμε υπερεπεξεργασμενα”, το εννοουμε. Και οπου υπαρχει κατι “ετοιμο”, ειναι απο το ψηλοτερο ραφι. Γιατι κι εμεις τρωμε απο αυτα. Και τα παιδια μας τρωνε απο αυτα.
Λογος #4: Η μεγαλυτερη “βομβα” στα παιδικα παρτυ δεν ειναι η πιτσα. Ειναι η ζαχαρη (και κανουμε οτι δεν το βλεπουμε)
Εδω ειναι η αληθεια που ολοι ξερουμε αλλα δεν λεμε. Σε πολλα παρτυ, η τουρτα και αλλα πολλα ειναι τριψηφιο ποσο.
Και δεν θα πουμε “μην παρετε τουρτα”. Παρτε. Ειναι στιγμη και τελετουργια. Ειναι χαρα.
Αλλα ειναι αστειο να λεμε:
«Προσεχουμε τη διατροφη των παιδιων, γι’ αυτο θα φανε κατι προχειρο… γιατι μια μερα ειναι»
και μετα να πεφτουν: τουρτα, cupcakes, σοκολατες, καραμελες, σακουλακια για να “σπασουν το κουτι” και να παρουν γλυκα, αναψυκτικα, και ολο αυτο να περναει σαν “φυσιολογικο”.
Και μετα αναρωτιομαστε γιατι καποια παιδια πονανε στη κοιλια. Η γιατι “εγιναν υπερκινητικα”.Η γιατι δεν εφαγαν “φαγητο” αλλα εφαγαν ζαχαρη. Δεν κρινουμε κανεναν. Απλως λεμε κατι απλο: Αν καπου αξιζει να κανεις τη διαφορα, ειναι στο κυριο φαγητο. Γιατι αυτο μπορει να ειναι και χορταστικο και νοστιμο και “καθαρο”, χωρις να χασει την χαρα του παρτυ.
Λογος #5: Οταν το φαγητο ειναι σωστο, το παρτυ θυμιζει “εμπειρια” — οχι υποχρεωση
Υπαρχει κατι που το βλεπουμε συνεχεια. Οταν το φαγητο ειναι delivery, κρυο, μοιρασμενο σε κουτια, και απλως “να φαμε να τελειωνουμε”, κανεις δεν το θυμαται. Ειναι το κομματι που πρεπει να περασει για να παμε στην πινιατα.
Οταν ομως το φαγητο ειναι live, ζεστο, με ρυθμο, και με μια ομαδα που εχει ερθει οργανωμενη, τοτε γινεται μερος της εμπειριας.
Και ναι, το ξερουμε, θα ακουστει “επαγγελματικο” αλλα ειναι πρακτικο:
Εμεις ερχομαστε με τα παντα. Ακομα και με τον καδο μας. Με τα αναλωσιμα μας. Με τον τροπο μας. Για να μην τρεχεις εσυ. Και αυτο φτιαχνει χωρο στο κεφαλι σου.
Να εισαι γονιος στο παρτυ του παιδιου σου, οχι διοργανωτης που δεν προλαβαινει να κατσει.
+1 Λογος (ο πιο προσωπικος): Επειδη κι εμεις ειμαστε γονεις — και ξερουμε τις τυψεις
Αυτος ο λογος δεν ειναι “επιχειρημα”. Ειναι αληθεια.
Εχουμε παει σε παιδικα παρτυ σαν καλεσμενοι. εκει βρισκομαστε να ψαχνουμε “τι να φαμε” και να μην υπαρχει τιποτα που να μας κανει καλο.
Εχουμε δει τα παιδια μας να τρωνε πραγματα που, αν τα ειχαμε μπροστα μας σε μια κανονικη μερα, θα λεγαμε “οχι”.
Και εχουμε νιωσει εκεινη την μικρη, ησυχη τυψη: “ΟΚ, παρτυ ειναι… αλλα γιατι πρεπει να ειναι ετσι;”
Και εκει ειναι που λεμε: Δεν χρειαζεται να ειναι “η χαρα η ποιοτητα”. Μπορουν να ειναι και τα δυο.
Δεν χρειαζεται να κοψεις τον μαγο ουτε χρειαζεται να κοψεις την πινιατα ποσο ακομα δε χρειαζεται να κοψεις την τουρτα. Αλλα μπορεις να πεις:
το κυριο φαγητο θα ειναι σωστο.
“Ναι, αλλα τα παιδια κοστιζουν…” — το καταλαβαινουμε. Γι’ αυτο και εχουμε αλλη λογικη.
Εδω θελω να το γραψω οπως το σκεφτεστε εσεις, με καθαρη προθεση.
Πολλοι δεν ξερουν οτι εμεις σχεδον δεν χρεωνουμε τα παιδια οπως χρεωνεται ενας ενηλικας. Αναλογα με το event, και με βαση ηλικιες/ποσοτητες, μπορει να ειναι:
- 1/3 του ενηλικα,
- η 50%,
- η και 0%.
Δεν το λεμε για “κολπο”. Το λεμε γιατι ειναι λογικο: ενα παιδι δεν τρωει οπως ενας ενηλικας. Και ενα παιδικο παρτυ δεν πρεπει να τιμωρει τον γονιο οικονομικα.
Αλλα για να υπαρξει αυτη η κουβεντα, πρεπει να φυγουμε απο το αυτοματο:
«ελα μωρε παιδια ειναι».
Γιατι οταν φυγει αυτο, μενει μια πιο σωστη σκεψη:
“Αν δινω τοσα για ολα τα υπολοιπα, γιατι να μην δωσω και στο φαγητο αξια;”
Τελικα, τι σημαινει “καλυτερη πιτσα” σε ενα παιδικο παρτυ;
Δεν σημαινει “gourmet”. Δεν σημαινει “δυσκολες γευσεις”.
Σημαινει:
Σωστη ζυμη.
Καθαρα υλικα.
Νοστιμο και ελαφρυ.
Και μια ομαδα που μπορει να το κανει χωρις να διαλυσει τη ροη του παρτυ.
Και ξερεις τι αλλο σημαινει;
Σημαινει οτι, την επομενη μερα, δεν θα θυμασαι μονο τον μαγο.
Θα θυμασαι οτι ολοι ελεγαν:
«Ρε συ… αυτη η πιτσα ηταν αλλο πραγμα».
Και, καπως ετσι, το παρτυ του παιδιου σου δεν θα ειναι αλλο ενα παρτυ.
Θα ειναι το παρτυ που ειχαν να λενε.
Αν θες να το κανεις διαφορετικο, μπορεις.
Οχι τελειο. Οχι “instagramικο”. Διαφορετικο.
Με φαγητο που δεν ειναι “ελα μωρε”.
– επιλογες που μπορει να ειναι και πιο “light”.
Με πιτσα που μπορει να ειναι απλη, αλλα σωστη.
Και επειδη ξερουμε οτι καθε οικογενεια εχει αλλα θελω, αλλα budget, αλλα παιδια, και αλλες αναγκες, το μονο που χρειαζεται ειναι μια συζητηση.
Για να φτιαξουμε κατι που θα ταιριαξει σε εσενα μπες ακι συμπληρωσε τη φορμα η απλως παρε μας τηλεφωνο. Crusters.gr / contact us
Με πραγματικο ενδιαφερον
Θανασης – Δαναη
